CONCERTEN

Wil jij wat kwijt over een pas bezocht concert? Waarom vind jij dat boek of die ene CD zo goed? Pas nog een leuke theatervoorstelling of film gezien?

Deel je enthousiasme of je afkeer met ons: schrijf een recensie en mail die naar ons! Dan plaatsen wij hem in deze rubriek!


Wim over het concert van:

The Sheer (1 november 2006, in Tivoli/De Helling, Utrecht)

Lekker bandje, the Sheer, melodieuze pop in een stevig jasje. Catchy songs en een frisse uitstraling. Dat beloofde veel. Berend en ega hadden dit goed geregeld. De dames gingen niet mee, hadden zij het juiste voorgevoel? Bij het voorprogramma klonk het geluid nog prima, maar toen de hoofdact aan de beurt was, leek het alsof het Pinkpop-veld bespeeld moest worden. Extreem dichtbij, gezellig in zo'n lekker kleine zaal, maar vooral ongelooflijk luid. Hoe de geluidsman van de band het voor elkaar kreeg om zelfs de fraaie acoustische gitaar te laten vervormen... Beetje té, heren. En eigenlijk overschaduwde dit alles van het concert.

Ze moeten een goede toetsenist hebben, maar wij hebben hem niet gehoord. De zang kwam er niet overheen, het was eigenlijk alleen maar hard. Maar eenmaal met oordoppen in, konden we toch enigzins genieten.

Klagen hielp - John mag gratis naar een ander concert - maar veranderde niets aan de avond. Reactie: "live is de band nu eenmaal veel rockiger/ruiger". Ik heb aardig wat concerten gezien, maar dit pas eenmaal eerder meegemaakt (slotconcert Smashing Pumpkins in Vredenburg, Utrecht). Jammer, wel een leuke band hoor!


Joep v.d.M. over het concert van:

U2 in de Arena (13 juli 2005)


Woooww....dat was dus echt heftig.
Vanaf de eerste klanken van Vertigo stond het stadion echt op z'n kop. (Geen flauwe grappen over het dak eraf) En de nummers daarna : I will follow en Electric Co werden met dezelfde intensiteit gespeeld als als 25 jaar geleden in de legendarische Arnhemse Stokvishal. Toen gingen er een paar honderd mensen uit hun dak, nu meer dan 50.000!

Ze hebben dus echt goed gedaan al die jaren, maatschappelijk betrokken, ècht gebleven en meeslepende nummers. Geen wonder dat Bono het publiek bedankte voor "..giving us a great life!"

Ook z'n andere teksten kwamen uit het hart met aandacht voor de aanslagen in London, Theo van Gogh en: "Moslims, Joden en Christenen zijn allemaal zonen van Abraham, en zijn wel problemen in de familie...but , we have so much more in common." Mooie vondst daarbij was dat de symbolen van deze drie godsdiensten terugkwamen in het woord Coexist (Samen bestaan)
Mij heb je daar wel mee te pakken met dit soort optimistische love and peace teksten.

Ook de muziek zorgde voor vele kippenvel momenten. Sunday Bloody sunday, Street have no name en ook Sometimes you can't make it on your own.
The Edge was in topvorm en had er zin in. Galmend, ronkend, bijtend, ingetogen en dat alles soms in één nummer.Wat een wereldgitarist. Je begrijpt het al: ik ben zwaar onder de indruk. Prachtige nummers, een geweldig opgebouwde show, intens en integer gebracht.

U2 is beste stadion-band ter wereld!!!


Wim van Bruxvoort over het concert van

Daniel Lanois (Amsterdam, Paradiso, 25 oktober 2003)

Vooral bekend als producer (U2, Bob Dylan, Emmylou Harris) en al 25 jaar actief in de muziek, slechts drie CD's (OK, vier als je een soundtrack meetelt) onder eigen naam uitgebracht. Daniel Lanois is een typisch voorbeeld van een muzikanten-muzikant. Toch stroomde het hoofdstedelijke Paradiso helemaal vol voor een concert van de Canadase gitarist.

Lanois speelde met slechts begeleiding van bassist Darryl Johnson en drummer Brian Blade, en een zangeres waarvan ik de naam niet weet. Die eerste twee speelden ook in Spy Boy, de begeleidingsband van Emmylou Harris. Daar had ik live al meerdere keren van mogen genieten, en ook nu speelden ze prima. Enige kanttekening is dat het basgeluid in de zaal niet goed genoeg was, te zompig en bonkig. Sommige nummers werden zeer ingetogen alleen op gitaar begeleid, anderen met alleen gitaar en drums. De steel-guitar werd ook onder handen genomen, en Darryl Johnson mocht in een enkel nummer laten horen dat hij als gospelzanger ook bij de top hoort.

Een boeiend en afwisselend concert met als hoogtepunten de opener "The Maker" en de afsluiter, het voor Emmylou Harris geschreven "Where will I be". Hier kwam pas echt de "spacy" gitaarpartij naar voren die ik meer had verwacht. Zonder deze eerder te missen overigens, want Daniel Lanois is een uitnemend gitarist die de zaal probleemloos bijna twee uur wist te boeien.


Clari Nieuwland over twee gezellige

Belgische popfestivals (juli en augustus 2003)

Ik heb alleen een zonnebril en daar heb ik afgelopen zomer het volgende door gezien. In het gemoedelijke België heb ik twee heel verschillende festivals bezocht.

Het eerste festival Sfinks genaamd, gehouden in Boechout, is een wereldmuziek-festival. Een zeer kleurrijk, vrolijk en swingend weekend voor alle leeftijden.
Je kan er luierend op je picknickkleed genieten van de muziek die op het openluchtpodium wordt gemaakt, of helemaal uit je dak gaan in de danstent. Kinderen worden er naar mijn idee ook goed vermaakt binnen het afgesloten terrein.

`s Avonds vertrekt iedereen naar het nabij gelegen weiland dat is omgetoverd tot een camping en daar zijn nog vaak gitaargeluiden of jonglerende mensen om van te genieten. Heel relaxed dus allemaal en naar mijn idee heb je geen joint nodig om het weekend als een grote trip te ervaren.
Mocht je willen weten wie er zoal optreden dan kan je kijken op www.sfinks.be
Het festival wordt altijd het laatste weekend van juli gehouden.

Het tweede festival is een folkmuziek-festival. Al dekt die naam de lading eigenlijk niet helemaal. Het wordt gehouden in het mooi gelegen, kleine dorp Dranouter.
Vele grote namen hebben er al opgetreden en ook de minder bekende namen zijn meestal van verrassend goede kwaliteit. Ook zij hebben een website, en wel www.folkdranouter.be waar je veel informatie kan krijgen.
Voor kinderen is dit festival wellicht minder leuk omdat er minder voor ze wordt georganiseerd. Folkfestival Dranouter is een veel drukker en minder relaxed festival maar wat wil je ook als je b.v. Lou Reed, Patty Smith. the Levellers of , net als Wim, Daniel Lanois ziet optreden.
De kelen worden er goed gesmeerd en er zijn mensen die het hele weekend hun tent ongebruikt laten tot de laatste avond. Er zijn een vijftal podia dus er is altijd wat van je gading.
Het festival wordt altijd het eerste weekend van augustus gehouden.


Ben je het helemaal eens met dit verhaal...of vind je het grote onzin?
Plaats een reactie in ons gastenboek!

Wil je de vorige bijdragen in deze rubriek nog eens lezen? Klik hieronder.

Concerten&festivals Films&TV CD's Boeken